Mam potrebu sem napisat, ake mam skvele, nadherne, dobre, mudre, mile deti. Teda, presnejsi, nie- ake MAM ja. Ale ake SU tieto deti fantasticke, mne len bolo dopriate byt s nimi isty cas. (So zapalom v uchu a po prebdenej noci mame za sebou dokopy 14 hodin cestovania, co teda so 4 malymi detmi je..no rano som myslela, ze to neustojim). Ale oni ma potiahli. Viac menej si cely den robili sami program, ci v lietadle, aute, autobuse, vlaku. Proste videli, ze nezijem. Zaryva sa mi tento pocit do mozgu (a do laveho ucha). Znacim si to tu nie preto, aby som sa “chvalila”. Nepochopte ma nespravne. Ale znacim si to tu.. Lebo nastal den, ked sa moje deti postarali o mna. Aj ked sami boli zniceni, unaveni, niektori dogrcani, niektori s vykrutenou nozkou. Ale zatali sa a tato mobilizacia ☺️ sa mi hlboko vryla do duse. Moje male deti su uz velke. Vnimave. Boze! Vdaka.